Jeugdzorg Kinderen

8 maart 2015 om 1:33

Sommige van die door jeugdzorg eindeloos doorgeplaatste kinderen worden groot. Volwassen. Wat gebeurd er met die mensen? verharden ze? Zijn ze vatbaarder voor criminaliteit? En wanneer ze die obstakels toch nog weten te overleven, wat blijft er van het sociale aspect over? Zijn er dan 'stoornissen'?

 

Ja, natuurlijk. En een van die sociale 'stoornissen' noemt men een 'hechtingsstoornis'. Er bestaan vooral kinderen met een hechtingsstoornis maar zodra zij volwassen zijn hoor je er niets meer over. Ja, dan mag je het zelf uit zoeken. En bovenal, waar er voor kinderen nog een soort vangnet is (zowel sociaal als financieel gezien), geldt dat voor het volwassen kind, dat, vergeet niet; ook mishandeld, verkracht en verwaarloosd is, niet. Ja, tegen betaling. Tegen fikse betaling. Van geld dat er natuurlijk niet is.

 

Als achttienjarig volwassen kind moest ik het helemaal zelf uit zoeken. Ik bedoel daar dan ook echt "helemaal alleen" mee. Ineens was ik niet meer welkom bij al die RIAG kantoren en Kinderpsychologen. Ineens moest ik eerst naar de dokter (die net als de tandarts en de verzekering nog niet geregeld was, dus ook voor die opgave stond ik alleen). Was het gevoel van eenzaamheid en verlatenheid na 65 verhuizingen nog niet groot genoeg, kwam dit er wel boven op. Alles alleen doen. M'n hele leven lang. 

 

Ik kan mijzelf goed verwoorden. Ik heb een goed stel hersenen. Daarmee is het leed verbloemt. Maar van binnen voel ik maar weinig zelfvertrouwen. Als het mij als, klein, schattig en blond kind al niet lukte het hart van een volwassene te veroveren, waarom nu, als vent met 'stoere' baardgroei; een soort 'geslachtsdruk' (man moet stoer zijn) dan wel?

 

 

Een Papa en een Mama 

Ik mis een mama en een papa. Mensen die mij de weg wijzen. Mensen waarop ik terug kan vallen als het even niet gaat. Mensen bij wie ik aan kan kloppen met de gekste vragen. Mensen die bijspringen als het benauwd wordt. Mensen naar wie ik toe kan voor advies. 

 

Mijn papa en mama zijn de Overheid. Een logge bureaucratische verschijning dat voor een dubbeltje op de eerste rij wil zitten en dus alleen maar met financiële voordelen in het vooruitschiet - plots - enorme 'transities' kan ondergaan. Een 'verschijning' dat eigenlijk niets meer van mij wil weten. Behalve natuurlijk mijn inkomen. 

 

Mijn papa en mama zijn Bureau Jeugdzorg en het Leger Des Heils. Instanties die mijn 15 centimeter dikke dossier al jaren opgeslagen hebben in een stoffig archief. Dominique? Wie is dat?

 

Mijn papa's en mama's zijn al die (crisis)pleegouders. Mensen die mij in huis namen. Maar door persoonlijke problemen al snel niet meer voor mij konden zorgen. Echtscheiding hier, seksueel misbruik daar.. "noem ons nu maar papa en mama", "je zult voor aaaltijd bij ons kunnen wonen"?

 

Mijn papa en mama zijn Amstelstad en SAC (nu Spirit Amsterdam), Cardea (Leiden)..Beukenrode.. noem ze maar op. Hun groepsleid(st)ers. Velen hebben mij een nachtzoen gegeven. Mij in mij nakie gezien. Mij bestraft, mij bewonderd. Velen hebben mij gezegd: "ik snap niet wat je hier doet". Sommigen hebben mij zelfs 'tijdelijk' in huis gehad. Omdat ze iets verder keken dan de rest. Maar toch was er niemand die 100% voor mij ging. Niemand. Uiteindelijk blijft werk, werk.

 

Mijn papa en mama zijn, hoe raar dat ook klinkt; mijn juffen en meesters die ik had op mijn basisscholen. Waarvan één juf mij op de laatste dag voor  de zomervakantie naar (het kinderte)huis 'bracht' omdat ik zelf niet ging. Ik wilde niet. Ik bleef tot een uur of vijf in de aula zitten. Veertien jaar later schreef ze mij (na jaren zoeken) dat ze die dag huilend de wijk uitreed; met mij zwaaiend in haar achteruitkijkspiegel. School was mijn thuis. 

 

Maar nu, nu ben ik een vreemde. Hoe goed iedereen het ook bedoelde. Hoe 'professioneel' iedereen ook was. Die band die er ooit was, die is er niet. Iedereen is zijn eigen pad gegaan. Logisch. Maar herinneringen blijven. Bij een zo lang gewenste wandeling door de straat van een oud-kindertehuis kwamen de 'gastouders' van wat ooit een kindertehuis wat ongerust uit het pand naar buiten. Terwijl ik naar mijn slaapkamerraam keek: "Hallo?! Kunnen wij je helpen?". Toen ik uitlegde dat ik er gewoond had waren ze gerustgesteld. Vreemd vonden ze het wel.

 

Ik kon me niet meer inhouden. Alleen bij de gedachte al dat ik even binnen zou mogen kijken.. gewoon even mijn oude slaapkamertje zien - een ultieme wens van mij: Nog voordat ik de vraag kon stellen sprongen de tranen in mijn ogen. Normaal vragen lukte gewoon niet. Na 12 jaar zat het nog heel erg diep. Nu nog steeds. Ik ben daar op dertien jarige leeftijd na twee jaar wonen binnen vijf minuten in een auto geduwd. Ontvoert. Weg. Einde plaatsing. Ik mocht bij het terug komen uit school niet eens mijn kamer meer in. Ik moest direct in de auto van mijn gezinsvoogd. Het beeld van een vriendinnetje dat ik op de groep heb zal ik nooit vergeten: huilend achter de auto aanrennend! Ik wilde daar niet weg. Maar ik werd door volwassenen in de auto gedrukt en weg was ik. Een plek waar ik jaren welkom was.. Daar werd ik nu geweerd. Ineens, uit het niets. Net zoals op vele andere plekken. Zelfs door mensen die vroeger mijn vrienden waren. Ik ben een rare snuiter geworden denk ik dan maar. Zal daar wel door komen.  Ik mocht trouwens niet naar binnen om mijn kamertje nog eens te zien.

 

Ook na je achttiende heb je behoefte aan een papa en een mama.Sinds wanneer is die 'grens' zo scherp?

 

Dat voelde ik, toen ik op mijn 23e naar de dokter stapte om hulp. Hulp voor dit probleem. Ineens ben ik dat schattige blonde kereltje niet meer. Dat met zijn blauwe oogjes ondeugend glunderde. Toch nog kon lachen om grapjes. Toch nog genoot van leeftijdsgenootjes. Toch nog vol energie en humor zat.

 

Na het verwaarloosd worden door mijn eigen ouders, tot in den treuren toe vaak verhuisd 'worden' door de jeugd'hulp' verlening, het gedwongen eten van ontlasting op 3 jarige leeftijd, het 'herhalend tot bloedens toe' geboend worden met een nagelborstel. meerdere keren seksueel misbruikt worden, op straat leven, keer op keer worden verlaten door pleegouders, altijd maar psychologische onderzoekjes moeten ondergaan (is er dan 'echt' niet iets mis met hem?).. enzovoorts enzovoorts..

 

 

Ik zeg maar:

Ik ben een jongen van tien in een lichaam van een dertig jarige met de levenservaring van een bejaarde tachtiger. Een betere omschrijving bestaat niet. 

 

Ik wou dat...

 - Ik kon zeggen: Dank jullie wel, overheid, pleegouders en instanties. Maar dat kan ik niet. Want allen maakten er een grotere puinhoop van dan mijn eigen ouders ooit hadden kunnen doen.

 

Bij 'echte' ouders kan je terug komen als je ergens mee zit. Probeer dat maar eens als jouw ouders het bovenstaande voorstellen.

 

De kindertehuizen waar ik heb gewoond bestaan vrijwel allemaal niet meer. Terwijl het zo lang nog niet eens geleden is. Zo gaat dat; het lijkt  met al die fusies wel op een soort marktwerking. In de jeugdzorg! De meeste kinderen willen op oudere leeftijd niet meer terug (denken). Ik wel. Ik mis al die groepsgenootjes waarmee ik hutten heb gebouwd. Zelfs stiekem bij in bed heb geslapen omdat we beste vrienden waren. Geen gekkigheid: Ik heb hele goede vrienden gehad op al die kindertehuizen. 

 

Ik mis een hoop groepsleiders die met hun hart naar het werk gingen. Waarmee ik een band had. 'Hechtingsstoornis'? Hoe denk je dat die is ontstaan?

 

En al die woonplaatsen dan? Ik ken zoveel woonplaatsen op mijn duimpje. Ik weet niet waar ik wil wonen. Ik woon nu wel in één van die plaatsen, want dat voelde dan op dat moment als mijn thuis.. maar daar doe ik die 40 andere weer mee te kort. Die mis ik. 

 

Dit is waar ik aan denk, wanneer ik weer een artikel zie langs komen van een volgend kind dat 'nergens terecht' kan. Van hot naar her gesleept wordt, gewoon omdat er geen plek voor is. Nergens. Want alles is gericht op ´behandeling´. Want behandelen ´duurt´.

 

Jaren kan ik hier over schrijven. Maar dat doe ik niet. Want emoties nemen dan mijn zenuwstelsel over. Een soort pijn dat ik kan omschrijven als; 'mijn ziel wil uit m'n lichaam'. Het sterkst bij m'n hart streek. 

 

 

Getekend.

 

Een jeugdzorgkind

 

Op mijn dertiende verjaardag (ik ben die jongen rechts achterin in het midden, met het blauwe t-shirt)Op mijn dertiende verjaardag (ik ben die jongen rechts achterin in het midden, met het blauwe t-shirt)

https://www.facebook.com/notes/dominique-de-graaff/jeugdzorg-kinderen/976486589028574?fref=nf

 

| Fundamentele mensenrechten voor kinderen en gezinnen in Nederland | Stop de Kinderroof en Maak Nederland Humaan!Petitie en brief | Fundamentele mensenrechtenschendingen van kinderen en gezinnen in Nederland | Correcties bij Stop de Kinderroof! | Sven Snijer : "Uithuisplaatsen Stap voor Stap" | Schoolplicht versus Leerrecht | Wat is OORvoorU? | Wat is OOR4U? | Wat is zondebokdenken? | 25 dingen die je moet weten voordat je je kind in Nederland op een school inschrijft | Anti pestprogramma's op scholen verergeren pestgedrag vaak juist | Opdracht voor opstel lijkt wel kruisverhoor | GGD vragenlijst als manier om jeugdzorg klantjes te werven | Wat zeggen deskundigen over thuisonderwijs? | Wat zegt de Overheid? | AD 17 december 2014 | Leerkrachten stappen massaal uit het gangbare onderwijs, omdat ze datgene wat van overheidswege van ze geeist wordt niet kunnen rijmen met het beste belang van het kind | Afgekeurde scholen | Klokkenluiders en mensen die opkomen voor kinderen en gezinnen worden door gemeenten hun huis uitgepest | Sluiting onderzoekscentrum LOOK | Waar gaat er dan wel geld naar toe? | Gesloten scholen | Ouders die het beste onderwijs voor hun kinderen willen worden in Nederland strafrechtelijk vervolgd.Een voorbeeld van hoe zo'n strafzitting verloopt. De Afwezigheid van Vrijheid van Onderwijs in Nederland haalt de internationale pers. | Verzamelde acties van organisaties en individuen tegen de schending van fundamentele mensenrechten van kinderen en gezinnen in Nederland | Sailing for Education | Voor alle moeders die op moederdag niet bij hun kinderen mogen zijn | Connect acties | Conceptpetitie Vrijheid van Onderwijs en Waarborging van de Fundamentele Mensenrechten van Alle Kinderen en Gezinnen in Nederland voor de Optimale Ontwikkeling van Ieder Kind! | Conceptpetitie Stop de Kinderroof! | Conceptpetitie 2 Stop de Kinderroof! | Stop TPP, TTIP, CETA en IFDF! | Vermiste Kinderen | Kinderen in jeugdtehuizen en pleeggezinnen worden drie tot vier keer vaker seksueel misbruikt dan jongeren die thuis wonen. | Hulp aan slachtoffers van fundamentele mensenrechtenschendingen door instellingen | Lijsten waarmee gewerkt wordt om risico kindermishandeling te bepalen | Help ze helpen | Werkverschaffing binnen de jeugdzorg, hoe gaat dat? | Martin Vrijland:Jeugdzorgmedewerker komt uit de kast | Operatie Exodus | Wat wil Nederland? Waarborging van Fundamentele Mensenrechten, of Meer van?t Zelfde? | Brandbrief van lotgenoten van de Commissie Samson | Het kan ook anders, het kan ook beter! Scholen die goed bezig zijn, het nieuwe leren en schoolconcepten die in ontwikkeling zijn | WOWcollege | Neil de Grasse Tyson | Homeschooling legality and statistics per country | Ouderinitiatieven worden de grond in geboord door besturen , een voorbeeld: School Zoekt ZUS | Tweede mislukte ouderinitiatiefKOOG, conceptpetitie | Informatieve links | Inspirerende links | Einstein citaten | Einstein op thema | Martin Luther King dag | Martin Luther King citaten | Tesla | Alfie Kohn, Mensen zijn van nature niet aggressief | OORvoorU blogs op uvrm.wordpress | Hoogbegaafden | Gezellige Gezinnen | Wonderkinderen | Vervolgde Gezinnen | In Jeugdzorgkinderen blikt een voormalig jeugdzorgkind terug op zijn jeugd en vertelt hoe het is om als volwassene te leven met een jeugdzorgverleden | Uithuisplaatsingen zijn slecht voor kinderen. Dat zie je ook weer aan deze foto's | Hans en Irme | De hel die jeugdzorg heet | Sylvano | Kinderen mishandelen wordt protocol genoemd in jeugdzorginstellingen | Voor Sylvano | TjW Strubbe Zaak Silvano, 2014, als voorbeeld over de attitude van ?jeugdzorg? | Stentor 29 september 2014 Sylvano" "Zeg tegen mamma Dat Alles weer Goedkomt." | Spectrum 1 november 2014 "Sylvano, zijn moeder en het netwerk." | NRC artikel Sylvano 8 december 2014 | Stentor 24 december 2014 Sylvano viert kerst met zijn moeder | Artikel Lukretia en Rafael in tijdschrft "Vriendin" September 2014 | Remzi Cavdar | Kamp Nederland | Politiek | Declaration of Independence | Nuremberg Principles | UVRM Universele Verklaring van de Rechten van de Mens | Universal Declaration of Human Rights | Hoe is de UVRM ontstaan? | De EVRM Het Europese Verdrag van de Rechten van de Mens | Handvest van de Grondrechten van de Europese Unie | Europese Verdragen | Internationaal Verdrag van de Rechten van het Kind | De internationale verklaring van Langeac over gelijkwaardig ouderschap | De Nederlandse Grondwet | De bron van de ongebreidelde mensenrechtenschendingen in Nederland: Artikel 120 van de grondwet en artikel 2 van de EVRM | Het opheffen van artikel 120 van de grondwet is heel dichtbij | Wetsvoorstel Femke Halsema 8 maart 2010 om artikel 120 van de grondwet te wijzigen, de verdediging waarvan overgenomen is door Liesbeth van Tongeren | Artikel 120 van de Nederlandse Grondwet | Wetsvoorstel Femke Halsema 8 maart 2010 om artikel 120 van de grondwet te wijzigen met de artikelen van de grondwet waarop rechters wetten en regels mogen toetsen | Verslag met reaktie 2de kamer van 20 oktober 2010 op voorstel Femke Halsema tot aanpassing artikel 120 op 8 maart 2010 | Verdediging van Liesbeth van Tongeren van aanpassing artikel 120 , 20 augustus 2014 | Eigen opmerkingen n.a.v. de verdediging van Liesbeth van Tongeren op de aanpassing van artikel 120 van de Nederlandse grondwet | Vraagtekens bij handelwijze aanpassing artikel 120 | Voorstel Joost Taverne tot aanpassing artikel 93 en 94 van de grondwet, 6 september 2012 | The Dutch law on custody of children | Dit is de klacht waarmee het kinderrechten collectief 24 september 2014 naar Geneve is gegaan en wat 27 mei 2015 op de agenda staat om behandeld te worden | Wat is Trias Politica? | Discussie eerste kamer bij totstandkoming artikel 279 en 280 wetboek van strafrecht | Beroepsgegevens en nevenbetrekkingen Rechterlijke Machtgina | Repliek OvJ | "All wars are bankers wars,"interessant, maar creëert helaas ook weer nieuwe zondebokken | Green peace:De zeven gouden regels van actie voeren | Burgerlijke ongehoorzaamheid | Helden | John Taylor Gatto | Nelson Mandela | Professor Arnold Heertje, Held! | Lange Frans, Kamervragen 2 | Jeugd en gezin 24 december 2014: Jeugdhulpverlenen zonder toestemming van de ouders | Darkhorse blogspot over misstanden bureau jeugdzorg | Micky Nijboer, de paarden redster van Marrum | Gehackt | De OORvoorU website werd gehackt; en de heldere uitleg die ik gaf over de stand van zaken wat betreft de schoolplicht werd vervangen door deze;een oude van mijn uvrm site, genaamd "Vrijheid van Onderwijs:Geen Schoolplicht maar Leerrecht voor de Optim | January 7th 2015 , grief and determination to stand strong for universal liberties | Franktijk heeft pijn | Inspirerende Initiatieven om de aarde mooi te houden en nog mooier te maken

Laatste wijziging op: 27-03-2015 19:59